همین طور که کنار بارگاه ایشون نشسته بودم و توی فکر و دنیای خودم گم شده بودم یک دفعه چشمم به یک تکه پارچه سبزی که به مرقد بسته شده بود افتاد

همه اون اتفاقات مثل یک صفحه نمایش از جلوی چشمم رد شد کمی ناراحت شدم اما

ته قلبم  چیزی گواهی میداد که

                                            پیروزی از آن ماست

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::